Auteur: desiree

De Laatste deur Marcus wordt wakker door een dreun op de deur. “Opstaan,” klinkt een zware vrouwenstem. “De eersten zijn gearriveerd. Ze willen tekst en uitleg. Dat is niet mijn afdeling.” Hij grijnst. “Kom gerust binnen, lieverd.” Binnen tien seconden gaat de deur op een kier. Mirabel steekt haar hoofd naar binnen en kijkt Marcus…

Will there be flowers? “Will there be flowers?” Promptly, the words tumble over Edgar’s lips. Like he needs to expel them right this second or risk choking. Really, retching them up would have been a better form of modesty. “Flowers?” Valens repeats. A moment before, the two of them had been sitting silently in the…

Jongetje Meisje Ze staat voor de hoge, grenen kast. Met mijn ogen volg ik de vloeiende beweging van haar hand die langs de ruggen van de grote verzameling kinderboeken glijdt. Ze heeft me net ingestopt, strak onder mijn deken die ze tussen mijn matras en het bed heeft gepropt. De kaarsjes op mijn nachtkastje geven…

Niets is ook iets Trillend loop ik door de gang. Mijn voetstappen klinken luid tussen de kille en lege muren. Ik ken het hier beter dan ik zou willen. Met elke stap die ik dichterbij kom, versnelt mijn hart. Het is de spanning die je voelt wanneer je bang bent voor slecht nieuws, waarbij je…

‘kom ik nog thuis- of blijf ik slapen?’ Nick en Nenette lijken op het eerste gezicht droomdates: hij is een gentleman die altijd de goede woorden vindt – zij haat mannen, maar speelt ontzettend goed toneel. Ze kennen elkaar niet, maar ze gaan allebei als magneten door het leven. Iedereen valt voor hen – en…

” Dit verhaal is het lezen niet waard.” opgroeien met een beperking, gepest worden, afgesnauwd en afgewezen jezelf proberen te vinden, je droom najagen, deze weer zes keer verliezen teleurgesteld worden, staande proberen te blijven zelf het hardste om de perikelen lachen echte liefde vinden, denken die gevonden te hebben, mantelzorgen, confrontaties met de grote…

Een meisje van niks Er was eens… een meisje. Een rustig meisje. Ze woonde in Osdorp. Ze ging elke doordeweekse dag naar school. Weer thuis deed ze altijd haar huiswerk. Daarna veegde ze ook, altijd, de vloer. En ze deed de afwas en de gewone was. En elke week, op zondag, in de ochtend, ging…

The time of death It’s cold and dark. Dripping reverberates through the vast, dilapidated halls. Pale lights with no source illuminate a path, right through the middle of the room. Dark pillars, some broken, all weathered, line a cold, stone walkway. Light footsteps echo around the pillars. A cloaked figure walks up the path towards…

Met volle kracht vooruit  Mijn pen schrijft vurig en vastberaden op het gouden briefpapier. Nog even, en dan is het zover. De uitnodigingen rollen over mijn bureau en scharen zich achter elkaar; allemaal hebben ze dezelfde boodschap: “We could all use a little bit of love, no matter the circumstances. Love deeply and hope fiercely,…

Waar een wil is, is niet altijd een weg Er is een oud gezegde dat luidt: Waar een wil is, is een weg. Maar wat als de wil er wel is, maar de weg is bedekt met mist, onzichtbaar en onbereikbaar? De wil om beter te zijn is er, altijd. Maar elke keer dat ik…

Het meisje dat wil begrijpen hoe de regenboog werkt Ze stapt met haar rode laarsjes op het heldergroene mos. Het zijn net zachte kussentjes in de grond die vriendelijk weer terugveren. Ze glimlacht. De frisse novemberwind waait door haar donkerbruine haren. Haar neus en lippen worden koud. Ze kijkt omhoog met haar ijsblauwe ogen, naar…

Over Gewicht ‘He kankerdikzak!’ wordt er vanuit een auto naar me geschoten in een snelle drive-by. Ik probeer de woorden te ontwijken, maar ze hebben hun doelwit geraakt. Het voelt alsof mijn ogen beginnen te bloeden en mijn hart in tranen uitbarst. Mijn hoofd krijgt een enorme dreun, waardoor ik niet meer precies weet waar…

Ik ben helemaal niet zielig! “Dag, Lieke!” roept Cynthia, die achter de kassa staat. Ik ben weer eens drie kwartier te lang gebleven om twee dames te adviseren, die nu bij Cynthia hun prachtige outfits voor de bruiloft van hun minst favoriete collega aan het afrekenen zijn. “Tot ziens en bedankt hè!” roepen de vrouwen…

Levenslang levensmoe Trigger warning: dit verhaal gaat over depressie en gedachten aan zelfdoding. Ik heb een gat in m’n ziel. Een ontbrekende wil om te leven. Een gestoorde alien die niet op deze planeet thuishoort, zo noemde ik mezelf vroeger altijd. Ik pas niet in het systeem van de maatschappij. Überhaupt als persoon niet, maar…

Zij die staan Och, meisje Och, jongedame Och, mevrouwtje Je begrijpt het zeker niet? verzucht hij op een toon, zo van hij weet wel hoe de wereld in elkaar zit Niet bevattende hoe wij een hobbelige weg moeten afleggen, vol met onredelijkheden Waarin alles is ingericht op en bepaald is door mannen Waarin wij worden…

Linde en Maas Met een zachte kreun opende de aarde haarzelf die dag. Linde, even groot als de kleinste mens aanwezig, kreeg haar plaats aan de grote weg. Op deze alledaagse ochtend zeshonderd jaar geleden begon het leven van Linde te Sambeek. In de eerste jaren regende het water gretig op haar neer met de…

Beroemd in Parijs Jos en zijn vrienden zijn op vakantie in Parijs en ze bezoeken de Eiffeltoren, waar twee tienermeiden hen giechelend aanspreken. “Mag ik met u op de foto?”, vraagt één van de meiden aan Jos. “Waarom niet?” antwoordt hij. Brent, een van Jos’ vrienden, maakt de foto. “Ik ben met Timo Bakker op…

A touch of the sun I trudge up the trail to the highest peak of the mountain. A gravelly voice confronts me, splitting into the voice of many, each speaking through the other. It echoes around me, and I run, for death is not done with me yet. I see in the far distance a…

Je moet er maar mee leren leven. Jaren van dokters, eindeloze onderzoeken en geen antwoorden. En dit was het? De arts keek me aan, alsof ze zojuist een onbelangrijk feit had gedeeld. Die woorden bleven maar door mijn hoofd spoken. Ik friemel aan mijn vingers terwijl ik naar de vloer staar. Wanneer had ik voor…

Niet denken, maar voelen. Marte zag de zon achter de horizon verdwijnen. De rood-oranje strepen gaven een warme gloed aan de kille, grijze lucht. Het weiland was bedekt met een laagje rijp waardoor het leek alsof er een deken van ijskristallen was neergedaald. Ze had gehoopt dat het uitzicht haar tot rust zou brengen. Er…